สถาปัตยกรรม

 
สถาปัตยกรรมไทยมีลักษณะเด่นที่เกี่ยวเนื่องกับศาสนาและการปกครอง โดยเฉพาะในด้านคตินิยมและรูปแบบของสิ่งก่อสร้าง โดยได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ปรัชญาความคิดของคนในท้องถิ่น อิทธิพลต่างแดนและหน้าที่ใช้สอย
   
สถาปัตยกรรมเกี่ยวกับพุทธศาสนาและการปกครอง
สถาปัตยกรรมที่มีรูปลักษณะแบบประเพณี

สถาปัตยกรรมไทยที่เป็นที่อยู่อาศัยหรือเรียกว่าเรือนไทย จำแนกได้เป็นเรือนเครื่องผูกและเรือนเครื่องสับ ซึ่งมีความแตกต่างที่ขนาดการแบ่งพื้นที่ใช้สอยและการใช้วัสดุ

สถาปัตยกรรมที่ปรากฏในประเทศไทยก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 เท่าที่มีหลักฐานทางโบราณวัตถุ ได้แก่ สถาปัตยกรรมแบบทวาราวดี ศรีวิชัย ลพบุรี และอู่ทอง

สถาปัตยกรรมแบบล้านนาได้รับอิทธิพลจากพุกามและลำพูน ส่วนสถาปัตยกรรมแบบสุโขทัยในระยะแรกได้รับอิทธิพลจากแบบล้านนา และสร้างสรรค์พัฒนาจนมีลักษณะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของสุโขทัย

สถาปัตยกรรมไทยสมัยอยุธยาในระยะแรกได้รับอิทธิพลจากอู่ทอง และพัฒนาเป็นแบบเฉพาะของอยุธยา ในบางยุคสมัยได้รับอิทธิพลจากศิลปวัฒนธรรมต่างชาติ ส่วนสถาปัตยกรรมไทยสมัยรัตนโกสินทร์ยุคต้นได้สืบทอดต่อเนื่องมาจากสมัยอยุธยา และสร้างสรรค์พัฒนาต่อมาด้วยอิทธิพลของจีน ขอม และตะวันตก ในปัจจุบันสถาปัตยกรรมไทยมีลักษณะเป็นสากลมากขึ้น

   

คณะกรรมการศิลปวัฒนธรรม คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หัวหมาก บางกะปิ กรุงเทพฯ 10240